Ne yapardım sizce?
Geleceğe mi giderdim, geçmişe mi?
Tabi ki hemen "5 yıl" sonrasına giderdim. Neden diye sormayın lütfen.
Bir anlamı olduğuna inanın. Ki öyle gerçekten.
"5 yıl" sonra göreceklerim, bugünlerde hayatımın dönüm noktasına tekabül edebilir.
Bir çift patik, solmayan gamzeler, kravatımı seçen, güzel kokulu bir kadın mı?
Yoksa unutulmak için evrene mesaj gönderip çekim yasasını aktif eden bir kadın mı?
Bir zaman makinem olsaydı, annemin elini sıcak sudan soğuk suya sokmazdım. O zaman ki cehaletine engel olurdum galiba. Gitmesine izin verdirtmezdim minicik elleriyle, ciyaklayan sesinin.
Bir zaman makinem olsaydı, 26 yıl öncesine giderdim. Ağlayışımı engellerdim belkide. Annemin yüzüme konulan yastığı farketmemesini sağlardım. Moraran yüzümü görmemesini. Nefes alamayışımı görmemesini.
Bir zaman makinem olsaydı, yine giderdim dalga seslerinin beslediği okul bahçesine. Yine çantamı bıraktığım gibi koşardım oraya. Yine oynardım, yine yorulurdum. yine terler, hasta olurdum.
Bir zaman makinem olsaydı, o hastanenin caddeye bakan ıssız odasında yine yatıyor olurdum. Islanırken yastığım özlediğim varlığın içimdeliğini hissederdim yine.
Bir zaman makinem olsaydı, çocukluğuma giderdim. Kız kardeşimin bana yaptıklarını anlamaya çalışırdım. Sonra ya aynı şekilde yaşamaya devam ederdim kısır döngüyü, ya da ona ayak uydururdum.
Bir zaman makinem olsaydı, yeşile boyardım karanlık günlerimi. Çöp kutusuna atılan buruşmuş bir kağıt gibi, sayaçta eksiye düşmeyen rakamlar gibi.
Bir zaman makinem olsaydı, bakarken yeşil gözlerine, bir kere daha söylerdim. "Hoşgeldin kadınım benim, hoşgeldin"
Bir zaman makinem olsaydı, kokusunu iyice içime çeker, bir kavanozda saklardım yıllarca.
Çıkarıp koklayamazdım, uçup gidecek diye. Ama hep bilirdim kokusunu yanımda.
Bir zaman makinem olsaydı, "ama yok işte" dediğinizi duyar gibi olmamak için rastgele bir yaşanmışlıklara giderdim.
Bir zaman makinem olsaydı,
Bulunduğum ana giderdim ve yine aynı kadını severdim.
23.55
13.09.2013
Çağdaş Şahinoğlu
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder