Sevmiyorum
sahte gülüşleri, bilirsin.
Evreni
kandırıyormuş gibi hissediyorum.
Her kucak
dolusu sevgiyi,
Her gülüşü
eşsiz sanma,
Yanılırsın.
Bilmeni
isterim ki,
Parıldayan
dişlerin içten çürük olabileceğini bilemezsin.
Sanma,
zannetme, düşünme.
Yanılırsın.
Çehremi
değiştiren,
Ruhumdan uzak
gülüşleri sevmiyorum.
Yanlış mesaj
gönderiyormuşum gibi.
Sevmediklerinin
yanında olabildiği gibi,
Sevmediği
şeyleri de yapabilirmiş insan,
Bilirsin.
Ama seni üzmek
için yaptığımı düşünme,
Yanılırsın.
Her doğan
güneş ısıtmaz içimizi.
Üşütür bazen.
Ürpertir
bazen, bilirsin.
Her sevda
güldürmez insanın yüzünü,
Somurtmaktan
öte, ağlatır usulca.
Bilirsin.
Bir müjde,
bilmediğin.
Benzemeyen
diğerlerine.
Gülüşünle
yapardın koca güneşin yapamadığını.
Mucizeler
saklıydı gözbebeklerinde.
Bilemezdin.
Uzaktan
severdim seni,
Suprizler
hazırlardım sen uyurken.
Bilemezdin.
“Seni
seviyorum” da gizli değildi benim heyecanım,
Kirpiklerindeydi.
“Aşkım” diye
seslenişinde değildi,
Gülüşündeydi
tüm güzelliğin.
Ve iki duble
rakının veremediği rahatlık
Öpüşlerindeydi.
Bilemezdin…
23.50
24.10.2013
Çağdaş Şahinoğlu
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder